DOĞUM HEDİYESİ- BEZ PASTA

Öğretmen arkadaşımın doğacak olan yeğeni Mehmet Emin için öğle aralarında yaptığımız bir bez pasta oldu bu. Böyle ince düşünülmüş hediyeler verip sevdiklerini mutlu etmek gibisi yok. Gördüklerinde verecekleri tepkileri düşünerek keyifle yapıyor insan bu cicileri. Arkadaşım daha önce yaptığım bez pastayı bildiği için benden bu konuda yardım istedi tbi seve seve kabul ettim. Beraber gidip malzemelerimizi aldık. Malzeme seçimi doğaçlama oldu ama sonuç çok çok içimize sindi.
 Arkadaşım tecrübeli bir anne olduğu ve kız kardeşini de iyi tanıdığı için 5 numara olan büyük bezleri tercih etti. Böylece yeni anne süslü hediyesini 1 yıl gibi uzunca bir süre bebek odası dekorunda kullandıktan sonra içindeki 30 adet bez de boşa gitmemiş olacak. Pastanın alt katını oluşturacak bezler büyük kelepçeli kek kalıbının içine, üst katsa orta boy bir saklama kabının içine şekildeki gibi dizildi. Kalıplardan çıkarmadan önce 2 adet paket lastiği takılarak sabitlendi. Lastikler süslemelerin altında kalacağı için pasta bozulana kadar çıkmayacak o yüzden sağlam olanlardan kullanılmasını tavsiye ederim. Ve orta kısımlarına kağıt havlu rulosunun girebileceği deliklerin yerini açtık.

Taban için kek kalıbından biraz daha büyük olan bir karton kesip havlu rulosunu tam ortasına silikonla yapıştırdık ve bezleri ortalarından geçirdik. Mümkün olduğunca bezler görünmesin istedi arkadaşım, bulabildiğimiz en kalın kurdeleyle dolandıktan sonra bebeğin odasına uyumlu olsun diye seçtiğimiz kahverengi organze kurdeleyle bir tur daha geçtik. Fiyonkları da aynı şekilde yaptıktan sonra mavi emzikleri fiyonlardan sallandırdık. En son bezleri kapatmak için kat arasını, üstünü ve alt kısmı krem rengi tüyle kapladık ve petek tülle paketlemesini yapıp pastamızı bitirdik. Tüm yapım sürecinde öğretmen arkaşların ilginç yorumlarına, uzaktan görenlerin "Ooo doğum günü mü var, pasta mı yiyoruz?" sorularına maruz kalsak da 3 öğle arasında bitirmenin mutluluğunu yaşadık.

Nazar boncuklarıyla süslemeyi de ihmal etmedik tabiki :)

AİLEMİZE ÇEYREK YÜZYIL SONRA GELEN İLK BEBEK

Başlığı açıklamayla başlamalıyım sanırım. Biz dört kuzeniz. Abim ve ben, iki de halamın kızları. Kuzenler içinde en küçük benim en büyükse halamın kızı. Aramızda evli olan sadece o olduğu için de aileye benden sonra bebek gelmedi. Bizimkiler de hala bizim bebekliklerimizi, doğumumuzu başa sarıp sarıp anlatıp duruyorlar. Herkesin sayısını dahi bilmediği kadar kuzeni varken bizim bir elin parmağın bile ulaşmayan sayımız beni hep üzmüştür ama nedense memleketimizdeki 2 çocuk uygulamasının (kendiliğinden gelişen yazısız bir kural) sonucu olarak böyle küçük ailelere sahibiz. Kuzenim 4 yıllık evliydi ve artık hepimiz bir bebek beklentisi içine girmiştik ki müjdeli haberi verdi. O günden bu güne kadar da sürekli bebeğin doğacağı günü hayal ettik ailecek. Özellikle de babam (büyük dayı) biraz abartıp günde bir kaç kere arayıp "Bebeğin canı bir şey istiyor mu?" diye soruyordu son haftalarda. Beklenen gün geldi ve 19 Şubat'ta Beray teşrif etti dünyaya. Hafta sonu onu görmeye gidene kadar içim içime sığmadı. Kokusunu doya doya içime çekmeyi o kadar uzun zamandır bekliyorduk ki. Hepimiz için büyük bir mutluluk kaynağı oldu. Allah bahtından güldürsün, hayırlı bir evlat olsun inşallah.
Şimdi gelelim cicilere. Cinsiyetini öğrendikten sonra ufak ufak bi şeyler almaya başlamıştım. İlk önce ayak izli panosunu işledim ve doğduğu gün ismi ve tarihi atılacak olarak bir kenara kaldırdım. Sonra netten gördüğüm bez pasta (diaper cake) yaptım, becerebildiğim kadarıyla. Bebek ve çocuklar için kanaviçe motifleri olan kitabı aldığımdaysa mutlaka bir kaç şey işlemeliyim dedim ve lavanta yastıklarını yaptım.

Beray'ın odası

Yukardaki fotoğraflarda görülen toparlak şey bez pastamız oluyor. Üstünde tül kurdele, simli kapler kelebek ve lavanta yastıkları var. Lavanta yasıklarını pastaya takmak niyetiyle yapmamıştım ama takınca da çok hoş durdu o yüzden böyle götürmeyi tercih ettim. Bezleri bozarken de asıl amacına uygun olarak dolap kulplarına ya da giysi askılarına asar annesi.

Resim yazısı ekle

Kapı süsüyle uyumu çok hoş oldu :)

Minik hanımın el ve ayak izini hamura çıkartıp kurutma fikri geldi aklımıza bir de. Teyzesiyle netten yaptığmız araştırmaya göre 1 fincan un, 1 fincan tuz ve yarım fincan su ile yapılan bir kalıp hamuru hazırladık. Suya gıda boyası katarak renklendirdik. Gel gör ki elin izni almak hiç de düşündüğümüz gibi kolay olmadı. Hanımefendi hamura elini bastırdığımız anda elini yumruk yaparak koca bir parça hamuru avuçladı. Kaçıncı deneme olduğunu bile hatırlamadığımız bu işlemden o anda vazgeçtik. Uzun bir süre elindeki hamurları temizlemeye uğraştık bir de. Daha sonra ananesi uyurken aldı el izini. Ayağının izini de kısmen daha kolay bir şekilde aldık ve kurumaya bıraktık.

Minik hanımın avuçladığı hamur :)

İzini almaya çalıştığımız minnak eller :)

Böylece bir haftasonunu bebek kokusuyla geçirmenin mutluluğunu yaşadım. Allah isteyen herkese nasip etsin.